وَاحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ [ قمر ، 50 ] كار ما يكى است و براى ايجاد هر چيزى تنها اراده مىكنيم كه در آسانى و سرعت همانند حركت پلك چشم‌هاست . وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِىَ الصَّالِحُونَ يعنى : و حقيقت اين است كه ما در زبور پس از ذكر نوشتيم كه اين زمين را بندگان صالح و شايستهء من ارث خواهند برد . مراد نوشتن آن در كتاب آسمانى داود است پس از آن كه در تورات موسى نوشته شده . و يا مراد نوشتن آن در تمام كتاب‌هاى آسمانى است پس از ادراج در ذكر يعنى در لوح محفوظ پيش از خلقت آنان . و مراد از بندگان صالح ، مهدى موعود آخرين امام معصوم از اولاد پيامبر اسلام و ياران اوست كه اين كرهء زمين را پس از آن كه به واسطهء طغيان بشر سراسر ظلم و جور شده باشد در تحت سلطه و اختيار خود مىگيرد و ظلم‌ها را زدوده ، تبديل به قسط مىنمايد . و اين وضع ادامه مىيابد و احدى پس از او بر اين زمين سلطه نمىيابد ، چنان كه در شب معراج خداوند به پيامبر اسلام فرمود : لُاطهِّرنَّ بآخرهم الأرض من أعدائى ، ولأنصرنّه بجندى حتى يعلن دعوتى و يجمع الخلق على توحيدى ، ثمّ لُاديمنَّ ملكه ، ولُاداولنّ الأيّام بين أوليائى إلى يوم القيامة « 1 » . و مراد از وراثت زمين ، وراثت چيزهايى است كه انسان‌هاى سابق در آن داشته‌اند از نعمت‌ها و ثروت‌هاى دنيوى و اخروى يعنى تسلط و برخوردارى از نعمت‌هاى مادى و پذيرش توحيد و شريعت و پياده كردن آن در جامعه . إِنَّ فِى هذَا لَبَلَاغاً لِقَوْمٍ عَابِدِينَ يعنى : بىترديد در اين قرآن و يا در آنچه در اين سوره ذكر شد از توحيد و معاد و پاداش نيك مؤمنان و كيفر طاغيان ، كفايت است و وسيلهء رسيدن به كمالات انسانى است براى گروهى كه خداپرست‌اند . يعنى استعداد ذاتى و فطرت سالم و آماده براى پذيرش حق و تسليم و خضوع در برابر خدا دارند .

--> ( 1 ) . و زمين را به آخرين آنان از لوث دشمنانم پاك مىكنم ، و او را با لشكر خود يارى مىدهم تا دعوت مرا آشكار سازد و خلق را بر محور توحيد من گرد آورد ، آن‌گاه حكومت او را دوام مىبخشم و روزهاى خوش ( و قدرت سياسى ) را تا روز قيامت در ميان دوستانم دست به دست مىگردانم .